Afzondering 2.0
door beeld Nepco/ tekst Kat Kreeberg
M’n mooie en nu dooie Amsterdam.
Daar sta ik dan, helemaal alleen aan de rand van het plein dat eigenlijk een brug is. Corona is nog maar net ingedaald. Het is zaterdagavond 10 uur en dood- en doodstil, geen toerist te zien, het uitgaansleven is op slag verdwenen. Alles is onwerkelijk, door de koude wind zelfs een beetje beangstigend. Ik voel me het levende middelpunt van m’n mooie maar nu dooie stad. Even maar, want daar komt iemand het Rokin op. Loop door, indringer!
door Frans Boom
Volgende verhalen
Bodien over de natuur om haar heen
Al twintig jaar samen in een groene oase ook in coronatijd
Onze
partners
